En Passant
2018/2019
 
Agenda
Clubnieuws
Andere jaren
 
Stand
Uitslagen/persoon
Uitslagen/speeldag
Wedstrijdentabel
 
NHSB 1e klasse A
NHSB viertallen A
Externe competitie
Bekerwedstrijden
 
Artikeltjes
Partijen
Historisch: EPPIE
 
Wedstrijdschema's
Login
 
Privacy Statement
2019-04-29
Jaap de Wijk Glorieuze Winnaar Bekerfinale
 
2019-03-23
En Passant degradeert uit hoogste klasse
 
2019-03-23
Bizarre ontknoping leidt tot degradatie…
 
2019-03-16
Olympische gedachte En Passant viertal
 
2019-03-02
En Passant temt Haarlems Witte Paard (inclusief partij Gerard)
 
2019-02-09
Caïssa-Eenhoorn maatje te groot voor En Passant viertal
 
2019-02-02
De Waagtoren te sterk voor En Passant
 
2018-12-29
Schaker Duijzer winnaar derde Vittali-toernooi
 
2018-12-18
Schaken als Frenkie de Jong
 
2018-12-15
En Passant Viertal afgedroogd
 
2018-12-08
En Passant verrassend winnaar in zinderende match tegen Aartswoud
 
2018-12-08
Het Achtste Wereldwonder
 
2018-11-24
Blindschaak of Sinterklaas?
 
2018-11-22
Thomas
 
2018-11-17
Nipte nederlaag voor schakers En Passant
 
2018-11-17
Thomas' Glorieuze Afscheid
 
2018-11-10
Half ei beter dan lege dop
 
2018-10-20
NHSB 1A: Castricum – En Passant
 
2018-09-30
En Passant speelt eerste wedstrijd gelijk
 
2018-09-29
Eerste klap een daalder waard
 
2018-09-25
Historische uitgaven clubblad En Passant
 
2018-09-22
40e Chrysantentoernooi (2)
 
2018-09-22
40e Chrysantentoernooi (1)
 
2018-09-14
I am the greatest!
 
2018-08-18
Bosboom wint op Texel
Jaap de Wijk Glorieuze Winnaar Bekerfinale
29-04-2019 - Jaap Dros
Er rust op mij de wrange plicht zelf verslag te doen van mijn 1½-½ nederlaag in de minimatch voor de finale van het En Passant bekertoernooi 2018/2019 tussen Jaap de Wijk en ondergetekende. Ik geloof niet dat het arrogant is te stellen dat ik toch wel als favoriet aan deze twee finalepartijen begon en eerlijk gezegd had ik me er niet echt mee bezig gehouden in de veronderstelling dat het weliswaar een pittige klus zou worden, maar wel een klus die ik zou moeten kunnen klaren.

Natuurlijk is Jaap de Wijk al vele jaren een subtopper bij En Passant, die af en toe mooie winstpartijen kan produceren, maar hij is ook een speler die soms stellingen op het bord brengt waarin hij het niet al te nauw neemt met de positionele wetten van het schaakspel. Daarom maakte ik me niet al te druk over deze finale en zonder enige vrees trad ik een paar weken geleden aan voor mijn eerste partij tegen Jaap, die zich ten koste van Taeke van Lingen door de halve finales had gewurmd (1-1, Jaap won het vluggertje). Ik zelf had zonder al te veel problemen in de halve finales Gerard Postma ( 2-0) aan de kant gezet.

Ik heb die eerste partij al goeddeels verdrongen en ik kan er niet veel zinnigs over zeggen, maar wel dat Jaap zich in die partij van zijn beste kant liet zien: dankzij zijn uiterst geconcentreerd, positioneel uitstekend spel - nèt weer tegen mij natuurlijk - en het nodige tactische venijn in zijn zetten, kon ik geen enkele grip krijgen op zijn stelling en ik was na een paar uur spelen zo ver dat ik wel met een puntendeling kon leven. Ik had immers wit in de tweede partij. Niet lang daarna werd ik na een paar onnauwkeurigheden echter vreselijk beetgenomen en ik kon onmiddellijk opgeven......

Een lelijke tegenvaller, maar nog geen reden tot paniek. In de laatste partij mocht er uiteraard niks meer mis gaan, maar ik had alles nog in eigen hand. Jaap koos in deze partij voor de Pirc-verdediging en na slechts vier zetten toen ik zat te wikken en wegen welke weg te kiezen, werd ik overvallen door een obstinaat, balorig gevoel dat schreeuwde om een provocatie en in die stemming greep ik naar een zet die ik in vluggertjes graag toepas: een onmiddellijke opmars van de h-pion (5. h4, 6. h5 en 7. h6). Had ik al gehoopt hem hiermee uit zijn evenwicht te brengen dan kwam ik bedrogen uit: Jaaps reacties waren adequaat en veel meer dan een enigszins vertraagde ontwikkeling van zijn stukken kreeg ik niet voor mijn welbewust geofferde pion en langzamerhand verbeterde zijn positie, toen hij gaandeweg al zijn stukken wist te activeren. Nadat ik op de achtendertigste zet een fout maakte en Jaap met een knal van een paardzet mijn hele circus dreigde omver te blazen, meende ik dat het einde nabij was. Ik deed nog een half wanhopige koningszet om de vreselijke dreigingen althans voor even af te wenden, toen zich een kentering voordeed: Jaap begon beren op de weg te zien en hij onderbrak zijn aanval voor een paar verdedigende zetten, die niet al te best waren en plotseling was ik terug in de partij. Ik greep het initiatief en kon geforceerd een kwaliteit winnen. Met een volkomen misplaatst superioriteitsgevoel - ik dacht dat ik al gewonnen stond - verloor ik alle voorzichtigheid uit het oog. Ik keek en controleerde niet meer, maar slingerde vrijwel à tempo een intimiderende mat dreigende damezet op het bord om direct na het uitvoeren ervan te zien dat ik een uiterst voor de hand liggende, voor Jaap reddende paardzet volledig had gemist. De zo snel opgekomen euforie verschrompelde tot niets om plaats te maken voor een ongekende zelfhaat: 'wat ben ik toch een arrogante, domme sukkel om op zo'n belangrijk moment zò snel zò'n grafzet te doen'. Natuurlijk was Jaap er als de kippen bij om het kwaliteitsverlies af te wenden en de dreigingen te neutraliseren. Ik probeerde in de resterende zetten nog water uit de rotsen te slaan, maar hij liet zich niet beetnemen en uiteindelijk resteerde voor beiden niks anders dan de zetten te herhalen.

Daarmee werd Jaap de Wijk de glorieuze en terechte winnaar van het bekertoernooi. Op zijn zege valt niets af te dingen: hij speelde uitstekend en hield op momenten dat het echt nodig was het hoofd koel. Mijn welgemeende felicitaties, Jaap!